Wed 29 April 2020

Lockdown: van werken op de vloer, naar thuis gevulde koeken bakken

Maak kennis met Carla, Intern Producent & Coördinator Duty Managers.

Lockdown: van werken op de vloer, naar thuis gevulde koeken bakken
Back to M-Talk

Tijdens de coronamaatregelen en zolang onze deuren gesloten zijn, geven we iedere week het woord aan één of meerdere collega’s over hun werkzaamheden thuis. Dit keer geven we het woord aan Carla, ook haar werkzaamheden zijn drastisch veranderd sinds de intelligente lockdown.

Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan mijn werkplek denk.

“Na jarenlang gewerkt te hebben als assistent luchtverkeersleider, als artiesten- en kandidatenbegeleider bij een grote tv- en theaterproducent en een eigen showballet gehad te hebben ben ik inmiddels ruim 20 jaar werkzaam op de leukste werkplek die je maar kunt bedenken: de Meervaart. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan mijn werkplek denk.

Mijn collega’s, de acteurs, programmamakers, de bezoekers van congressen en voorstellingen, het altijd vriendelijke horecapersoneel en ’s morgens vroeg de vrolijke schoonmakers die voor dag en dauw ons pand weer in orde maken voor de nieuwe stroom bezoekers…. IK MIS ZE!

Maar ook alle kinderen van Meervaart Jong, die juist in de maand april in grote getalen hun eindpresentatie en hun harde inzet hadden willen laten zien tijdens het Meervaart Jong festival. Het is ieder jaar een geweldig festijn om te mogen ondersteunen en bij te mogen werken. Maar ook zij waren er niet. En onze mooie eigen productie “Hoe ik talent voor het leven kreeg”, waar al zo’n lange voorbereiding aan vooraf is gegaan, waarin al onze huisgezelschappen de grootste, theatrale ontmoeting van verschillende werelden bij ons op de planken wilden brengen. Het heeft niet zo mogen zijn. Net zoals de vele andere mooie voorstellingen waar met man en macht aan gewerkt is.

Een theater hoort het bruisende hart te zijn.

Eén keer in de week loop ik even het theater binnen maar na het constateren dat het licht nog steeds uit is, er nog steeds - op beheerders na - geen mens te zien is en er nog steeds niets te beleven valt, loop ik met pijn in mijn hart weer naar buiten. Een theater hoort het bruisende hart te zijn die plek biedt aan creatievelingen en jongeren die normaliter overdag bij ons in de foyer of in een van de zalen samen naar een nieuwe productie toe werken of lessen volgen. Het pand staat leeg. Het is triest om te zien.

Nu lijkt het net alsof ik het thuis niet fijn vind, maar alles behalve dat hoor!
Ik word thuis vergezeld door twee lieve mannen. Eén die ook thuis werkt en één die heel blij is met onze aanwezigheid: mijn trouwe 12 jarige viervoeter Sandor, een knapzak van een Golden Retriever. Voor hem mag het altijd zo blijven, hij geniet van de aandacht en het minder alleen thuis zijn. Ook mijn lieve uit-huis-wonende- dochter houdt mij bezig met allerlei online challenges. Vorige week bijvoorbeeld: toen zijn we de uitdaging aangegaan om online een outfit voor elkaar te shoppen. Echt superleuk. En het paste ook nog eens!

Ik houd van banketbakken, maar dat verplicht me uiteraard ook om elke dag te sporten. Twee leuke bezigheden waarvoor ik normaliter altijd vind dat ik te weinig tijd heb. Nu heb ik dat wel, maar toch is het evenwicht zoek. Ik blijf zeggen dat vrij zijn pas echt leuk is als je werkt. Dat laatste kan voor mij dan ook niet snel genoeg weer beginnen.
In het begin van de Corona tijd probeerde ik nog controle te houden op alle verschuivingen in ons planningssysteem maar dat was bijna onmogelijk omdat we echt niet wisten - en nog steeds niet weten - waar we aan toe zijn. Het voelde als een soort van verlamd zijn, je kunt niets doen.
Mijn moeder van bijna 95 jonge lentes oud mocht ik in diezelfde periode ook niet meer bezoeken. Hier kan ik niet aan wennen en het voelt nog steeds enorm heftig. Maar gelukkig proberen zowel zij als ik het leven altijd van een positieve kant te zien. Zij heeft als belangrijkste taak adem te blijven halen totdat we elkaar weer in de armen kunnen sluiten. Ik heb als taak dat ook te doen en erin te blijven geloven dat het allerleukste theater van Amsterdam weer gaat draaien.

Het zal anders worden, daar ontkomen we denk ik niet aan. Maar anders wil zeker niet zeggen dat het daardoor minder leuk zal zijn. Wat zou het toch mooi zijn als we over een paar maanden weer kunnen schaterlachen om Roué Verveer, Daniël Arends en nog vele andere artiesten. Wat zou het fijn zijn in de toekomst weer vele creatievelingen en collega’s op de werkvloer te mogen stimuleren en ondersteunen weer mooie producties en evenementen bij ons in het theater te realiseren. Laat mij er alsjeblieft in geloven.

Ik hoop iedereen over enige tijd, met of zonder mondkapje, op gepaste afstand of met open armen, weer te kunnen en mogen ontmoeten. Ik hoop ook dat jullie als bezoeker daar weer zin in hebben. Óf en hóé we de bitterbal na afloop weer zullen nuttigen? Dat weet nog niemand… Wat ik wel weet is dat dit geweldige theater niet leeg hoort te staan. Het hoort te bruisen en dat zal ook zeker weer gaan gebeuren, daar heb ik alle vertrouwen in!

Ondertussen ga ik mijn gevulde koeken uit de oven halen en doe ik nog even een rondje met mijn hondje. Morgen maar weer sporten….

Hou u goed!
Groet, Carla".


Back to M-Talk

Meer M-Talk

Thu 13 August 2020

Stille noodkreet vanuit de evenementensector

Het is 5 voor 12


Thu 30 July 2020

Geniet van live concerten tijdens zonsondergang

Een unieke samenwerking tussen het Muziekgebouw en Meervaart


Tue 14 July 2020

Meervaart Jong in de spotlights

'Vrouwen van Nieuw-West' te bewonderen bij tentoonstelling Amsterdam Museum