Fri 23 December 2022

Forme(s) de Vie

Een ontmoeting tussen dans en zorg

Forme(s) de Vie
Forme(s) de Vie
Forme(s) de Vie
Forme(s) de Vie
Back to M-Talk
Op donderdag 15 december vond de bijzondere voorstelling 'Forme(s) de Vie' plaats in Westbeat. In Forme(s) de Vie brengt de Frans/Vietnamese choreograaf Eric Minh Cuong Castaing dansers van het gezelschap Shonen en volwassenen met een mobiliteitsbeperking samen. De dansers worden als het ware ingezet als menselijke prothesen en compenseren met hun lichaam de motorische tekortkomingen van een voormalige danseres en een voormalige bokser.

In de workshop van Dido Mirck (DansPark) voorafgaand aan de voorstelling was te ervaren dat dans voor iedereen is. DansPark geeft wekelijks lessen aan mensen met Parkinson, Ms, NAH en de ziekte van Huntington. Deze lessen zijn toegangkelijk voor zittende, staande, rollende en lopende dansers.

Voorafgaand en na afloop van de voorstelling vroegen we een aantal bezoekers wat ze van de voorstelling vinden.

Breekbaar, intrigerend en emotioneel

Wat trok u om naar deze voorstelling te gaan?
Bezoeker (vooraf):
''Het concept is zo nieuw, ik heb geen idee wat we gaan zien. Het is een gok of je het verschrikkelijk vindt, wat je ziet, heel mooi of er tussenin. Ik laat me graag verrassen en de locatie (Westbeat) wilde ik graag een keer bezoeken. Al die keurige dansvoorstellingen word ik moe van en deze leek me bijzonder, dus we gaan het zien!''

Wat vond u van de voorstelling?
Bezoeker (achteraf):
''Een hele fijne voorstelling was dat, alleen al het thema is bijzonder. Het laat nadenken over als je zou willen bewegen, welke bewegingen zijn dan het belangrijkste voor je. Dat vind ik een hele mooie gedachten. Wij zijn allemaal wat ouder en je merkt dan al belemmeringen in je bewegingen. Denk bijvoorbeeld aan traplopen, hoe dat steeds wat lastiger wordt. Het is een hele relevante vraag over beweging en een liefdevolle voorstelling.''

Dido Mirck: ''Breekbaar, intrigerend en emotioneel.''

Het is een intrinsieke vreugde en dan denk je: dat is de oorsprong van dans

Wat is het belang van deze voorstelling?
Pieter C. Scholten: ''De ervaring om een danserslichaam met een lichaam dat een beperking heeft (''het woord beperking staat natuurlijk ter discussie'') als een twee-eenheid in te zien. Het spierstelsel van een danser, hoe dat reageert op het spierstelsel van iemand anders, hoe een gevoel zich vertaalt naar een beweging, en een beweging naar een intentie, en daar ook een vrolijkheid uithaalt, een vreugde, die verder gaat dan wat je meemaakt van een gewone lach van iemand op straat. Het is een intrinsieke vreugde en dan denk je: ''Dat is de oorsprong van dans''. Het heeft een hele mooie kinderlijkheid die we allemaal herkennen uit onze jeugd. Het is een impact. Je denkt al snel dat er een emotie van zieligheid bij komt kijken. Maar die zieligheid verdween en je werd meegenomen naar je eigen herinneringen, de vreugdigheid van bewegen.''

Lynn Bartels, programmeur Dans bij Meervaart:
''Een paar jaar geleden kwam ik voor het eerst in aanraking met Eric Minh via het participatieproject ‘School of Moon’. Daarin dansten mijn balletleerlingen van Meervaart Jong samen met echte robots, voor een volle Blauwe Zaal in de Meervaart. Eric wist deze jonge ballerina’s te abstraheren, waardoor de robotjes empathie opriepen.

Ik hou van het werk van Eric Minh, omdat participatie en artistieke kwaliteit elkaar altijd hand in hand versterken. Het één doet nooit onder voor het ander. Een dunne lijn die hij perfect bewandelt. Zijn keuzes om te werken met specifieke sociale groepen zijn integer en oprecht, het resultaat uiterst kunstzinnig en kwetsbaar.

In Formes de Vie stonden drie mensen met een fysieke beperking centraal. Ze werden ondersteund door professionele dansers tijdens hun bewegingsfrasen. Soms leken deze dansers onzichtbaar te worden zodat de hoofdrolspeler alle focus kreeg die deze verdiende. Andere momenten ontstond een prachtige symbiose tussen de verschillende lichamen tijdens het partnerwerk.

Waar ik mij vooral bewust van werd, is wat een geluk fysieke bewegingsvrijheid (iets wat voor mij zo vanzelfsprekend is) met zich meebrengt. De vrouw in de film kreeg een ‘reis’ cadeau doordat anderen haar lichaam voorzichtig lieten bewegen. Dat leek voor haar erg lang geleden. Haar ogen straalden en mijn ogen traanden.

Eric Minh wordt meerjarig ondersteund door Meervaart en ICK. Zijn volgende project in Amsterdam is 'L'Âge d'or', daar kijk ik nu al naar uit.''

Foto's door Hermien Buyse.


Back to M-Talk

Meer M-Talk

Thu 19 January 2023

Het Nationaal Theaterweekend

Bekijk het volledige programma


Mon 09 January 2023

Recensie geschreven over de voorstelling 'Een leuk avondje uit'

Door onze Theater-reporter Tobias


Fri 30 December 2022

Vrolijk aan de haal met een muzikaal genie

Pieter Kramer en Don Duyns over hun ‘Wolfgang, het wonderjong’


Tue 27 December 2022

Recensie geschreven over 'Knock-Out' door Jakop Ahlbom Company

Door onze Theater-reporter Lynn-Morgan