do 28 januari 2021

Murth Mossel: "Jullie hebben het best wel goed voor elkaar, zeker in verhouding met een heleboel andere theaters."

Een visie op Nieuw-West

Murth Mossel:
Terug naar M-Talk
Onder de noemer ‘De Droom’ gaan we komende tijd in gesprek met buurtbewoners en/of bezoekers van de Meervaart. Wat betekent de Meervaart en de omgeving voor jou? Wat maakt Nieuw-West zo uniek? Wat is jouw droom voor de Meervaart en Nieuw-West?

In deze reeks droomt ook Murth Mossel (50) met ons mee: we gaan in gesprek over het verleden, heden en de toekomst. Als zijn naam nog geen connotaties oproept doet zijn stem dat wellicht wel, naast comedian is hij namelijk ook populair stemacteur. “Zeker mensen met kinderen in huis herkennen mijn stem. Zet de tv aan en je hoort mij minstens 2 keer per dag, van kinderseries tot bioscoopfilms”.

Wat wilde je worden als klein jongetje? Was het altijd al je droom om op het podium te staan of bekend te worden?
Haha, nee zeker niet. Ik wilde bioloog worden. Het klinkt misschien cliché, maar ik ben echt in het entertainment wereldje gerold. Toen ik net klaar was met mijn HAVO-opleiding ging ik muziek maken, zo is het eigenlijk een beetje gaan rollen. Verspreid over zo’n 10 jaar ben ik gaan rappen, dansen, hosten en presenteren en uiteindelijk liep ik Howard Komproe tegen het lijf. We werden vrienden en merkten dat we allebei een liefde hadden voor Amerikaanse stand-up, we keken veel videobanden samen. Op een dag kreeg hij ineens het idee om het gewoon te gaan doen, hij huurde een café af, nodigde mensen uit en is daar gewoon gaan staan. Ik was er bij en vond het heel cool en moedig van hem. Korte tijd daarna deed hij auditie voor Comedytrain op een feest dat ik presenteerde en hij is toen aangenomen. Na een paar weken zei hij tegen me: “dit lijkt me ook wel wat voor jou”. En ik dacht :”Ja, dit kan ik ook wel”. Ik was toen ongeveer 25 à 26 jaar. Op deze leeftijd doe je veel op gevoel, op een impuls. Pas als je ouder wordt ga je dingen afwegen of het verstandig is. 

Dus ik deed auditie voor Comedytrain en werd aangenomen op mijn 26e. Tot mijn 31e trad ik wel op, maar het was een van de vele dingen die ik deed, dus het had niet echt prioriteit. Pas op mijn 32e kwam het besef “dit is wat ik echt wil doen”. Toen heb ik stappen gezet. De bioloog heeft echt het podium gevonden, ik voel me er nu erg thuis.

Inmiddels ben je zeker geen onbekende meer binnen de Meervaart. Herinner je je eerste keer optreden bij ons nog?
Jazeker! De eerste keer was leuk, er hing een goede sfeer. It was fun! Ik hou van deze plek, ik heb hier een band opgebouwd, publiek komt hier terug en probeert weer een andere productie uit. Dus ik herken ook steeds vaker mensen in het publiek, dan geniet ik extra.

Hier ben ik gegroeid, opgegroeid, hier heb ik de eerste Caribbean Combo dingen gedaan en ik woon nog steeds in de buurt. It feels like home.

De Meervaart is een van mijn favoriete theaters, samen met Theater Zuidplein in Rotterdam. Daar sta ik ook graag. Er zijn best wat overeenkomsten tussen de twee theaters. De mentaliteit, bedrijfsstructuur, hoe dingen worden geprogrammeerd en gecommuniceerd. Maar hier ben ik gegroeid en opgegroeid, hier heb ik de eerste Caribbean Combo dingen gedaan en ik woon nog steeds in de buurt. It feels like home.

Caribbean Combo, de theatergroep die je vormt met Roué Verveer, Howard Komproe en Jandino, is in 2012 in de Meervaart begonnen en uitgegroeid tot grootschalige shows in onder andere Ahoy Rotterdam en AFAS Live. Is dit de mijlpaal in je carrière of  heb je nog andere dromen?
Die eerste tour was legendary, er bleven data bijgeboekt worden, zalen bleven uitverkocht raken, de vraag naar kaarten bleef. Het was een toffe gewaarwording. Het is cool om die dingen te doen, maar een mijlpaal is voor mij niet iets dat met afmeting te maken heeft. Ik wil in een zaal staan die klopt, waar ik het gevoel heb een connectie te hebben met mensen. Kleine zalen vind ik net zo tof. Ik heb inmiddels een bepaalde band opgebouwd met jullie Blauwe Zaal bijvoorbeeld. Ik hou er van dat het wat intiemer is, het heeft meer het gevoel dat je in een huiskamer staat met vrienden. Ik wil gewoon dingen maken, of dat nou voor 20 man of 2000 man is. Misschien is mijn mijlpaal wel mijn hele trackrecord. Er is niet één ding dat ik nog per se moet doen om een “geslaagd” gevoel te hebben. Ik ben trots op alles en ik ben blij met alles.

De huidige pandemie heeft veel plannen weggevaagd, maar daardoor heb ik veel kunnen nadenken.

Ik heb natuurlijk wel nog dromen. De huidige pandemie heeft veel plannen weggevaagd, maar daardoor heb ik veel kunnen nadenken. In het theater zijn er nog wel dingen die ik wil doen. Ik ben ook een van de leden van ‘Typisch Surinaams’, daarmee weer touren lijkt me cool. Een Surinaamse stand-up show doen lijkt me heel leuk. Het blijft mooi om dit soort dingen neer te zetten en te maken. Ik wil niet één ding kiezen. I love the journey, het is niet de destination voor mij.

Heb je een routine voordat je het toneel op gaat? Hoe ziet het laatste uur eruit voordat je begint?
Meestal luister ik nog muziek, zo’n 5 a 10 min voor de show. Puur om mezelf in een bepaalde mindset te krijgen, om laid back te worden. Vaak hoor ik de inloopmuziek uit de zaal al en schakel over naar die sfeer. Ik maak nog even een rondje in mijn hoofd en neem door waar ik nog aan moet denken. Dan doe ik een klein ritueel, maar dat is geheim. Ik doe dat altijd, puur voor mij. Vlak voor ik op ga.

Hoe zou jouw ideale theater er uit zien? Zijn er dingen aan de Meervaart die je anders zou willen zien?
Net had ik het al over de intieme setting van jullie Blauwe Zaal. Ik zou het fijn vinden als er bijvoorbeeld een zaal zou zijn met een opstelling waarbij het publiek bijna om je heen zit, in een soort boog. Het moet niet te veel oplopen, liefst zo laag mogelijk voor het oogcontact en overzicht. Eindhoven had ooit zo’n zaal. Het maakt het huiskamer gevoel. Je kan je energie op een andere manier sturen en het geeft een andere dynamiek. Als er zo’n zaal zou zijn zou ik er waarschijnlijk ook wonen, haha.

Comedytrain doet wel eens late night shows, dat lijkt me ook tof voor theaters. Late programmering, gewoon na de reguliere voorstellingen. Dat soort initiatieven mis ik sowieso nog in de stad om Amsterdam echt een wereldstad te maken in plaats van een dorp. Alles is vroeg dicht, ook horeca. Je kan bijna nergens kwalitatief terecht na 22:00 uur. Dat ervaar ik voornamelijk als vrienden uit de States bij me op bezoek zijn. Ik moet dan vaak nee aan hen verkopen, “dat is al dicht, dat hebben we niet, dat kan nu niet”. Een stad bruist meer als er meer gebeurd in de nacht, het leven moet doorgaan.

Maar ik kom in de Meervaart nog steeds blij binnen, er is niet iets dat ik nu vervelend of jammer vind in het huidige gebouw. Jullie hebben het best wel goed voor elkaar, zeker in verhouding met een heleboel andere theaters. Er is teveel gedacht binnen kaders als “het moet strak zijn”, gebouwen zijn State of the Art, maar hebben geen persoonlijkheid meer. Je moet kruipen voor een stopcontact, het is niet meer leefbaar, er staan super gestileerde keiharde banken, maar niemand meer die hallo zegt. Op zo’n avond leg ik gewoon m’n spullen neer, doe mijn ding en ga weer weg. Ik maak nog steeds m’n plezier op het podium en met het publiek, maar that’s it.

I like it here. Ik kan me er echt op verheugen om in de Meervaart te staan. 

Vorige week spraken we met buurtbewoonster Jolanda (56) over haar dromen. Als 16 jarig meisje bezocht zij de Meervaart voor het eerst en nog steeds is ze kind aan huis in ons theater.


Terug naar M-Talk

Meer M-Talk

Ontvang interessante tips, bijboekingen, recensies en aanbiedingen in uw mailbox. Schrijf u in voor de nieuwsbrief en loop niets mis! Blijf op de hoogte!
Schrijf u in voor de nieuwsbrief