di 07 augustus 2018

Afscheid van Polderman



Terug naar M-Talk
Ronald en Marianne Polderman zijn slechtziend, maar zagen de afgelopen tien jaar tal van voorstellingen in De Meervaart. Onlangs namen ze afscheid van ons personeel. Ze gaan namelijk verhuizen. We nodigden ze uit voor een gezamenlijke lunch en blikken nog één keer met ons terug op hun ervaringen.

Sinds 2007 komen Ronald en Marianne ieder seizoen naar De Meervaart. Het begon met een optreden met Klezmermuziek, weten ze nog te herinneren, maar hun bezoek zou jaarlijks in aantal oplopen tot 

minstens 20 voorstellingen per jaar(!).

Waar ze recentelijk van genoten hebben? “De Naakte Antilliaan was prachtig. Waargebeurd, verteld over zijn leven” en ‘Melk en Dadels’: “een zeer goed toneelstuk.” Op 30 september komen ze voor het laatst naar De Meervaart, speciaal voor een toneelstuk die een jaar was uitgesteld: ‘The Mountaintop’, over de laatste avond in het leven van Martin Luther King.

Puntje van kritiek

Waarom ze ooit kozen voor De Meervaart? “We kwamen regelmatig bij DeLaMar en andere theaters, maar DeLaMar ging verbouwen”, legt Ronald uit. “De Meervaart bleek makkelijk bereikbaar (met tram 17 die stopt voor de deur), gastvrij en bleek een breed aanbod te hebben waarin veel te ontdekken valt.”

Klein puntje van kritiek is er wel: “Ja, alleen jammer dat er niet veel toneel meer bij is. We zijn toneelliefhebbers. Dat is ook wat wij goed kunnen volgen. Wegens bezuinigingen is het toneelaanbod minder geworden. Af en toe gaan we ook naar cabaret, musicals, opera of muziek. Het ‘Zwanenmeer’ is heel mooi, maar dans kunnen we niet zien.” 

De waardering voor opera’s is in de jaren gestegen: “Gerard Legeland gaf altijd inleidingen voor opera's”, vertellen ze. “Zo geweldig was dat, leuk én leerzaam, dat we besloten een operacursus te volgen.”

Niet onopgemerkt

Ronald: “De voorstelling ‘Ventoux’ vertelt het verhaal van de jonge, veelbelovende dichter Peter Seegers die op 25 juni 1982 tijdens het wielrennen verongelukte op de Mont Ventoux. Dertig jaar later gaan zijn vijf beste vrienden, vier mannen en een vrouw, terug naar de Provence. Tijdens de voorstelling zagen de mensen op het podium dat we slechtziend zijn. Dat kwam doordat we lachten om taalgrapjes – wanneer de andere mensen niet lachten – en niet om de visuele grapjes die op het toneel te zien waren. Dat vonden we erg indrukwekkend, omdat niet iedereen altijd opmerkt dat wij slechtziend zijn.”

Terugblikkend was een gesprek na afloop met de artiest “vaak onverwachts en heel leuk”. Ronald: “Tijdens de voorstelling van ‘Baantjer’ ging het verhaal ook door in de pauze. Marianne sprak de hoofdrolspeler aan die nog in zijn rol zat en hij zei: “He jongens jullie ook hier!?” Dat was lachen!”.

Vals alarm

Wat betreft het personeel dragen ze onze oude directeur Bert Liebregs nog altijd een warm hart toe. Marianne: “Hij begeleidde ons vaak naar de taxi. Ook toen ik operatief was geholpen aan mijn heup. Weer of geen weer, regen of geen regen. Altijd heel aardig. Ook de mensen van de horeca en duty’s begeleidden ons altijd heel goed.

Zo vonden we het erg fijn dat Silvia van der Laan [dutymedewerker] ons nog goed nazorg heeft gegeven door ons te mailen en te bellen nadat er kortgeleden tijdens de voorstelling van cabaretière Paulien Cornelisse een brandalarm afging en iedereen – de zaal zat helemaal vol – naar buiten moest. Gelukkig was het vals alarm.”


Terug naar M-Talk

Meer M-Talk

ma 06 mei 2019

Onze programmeur tipt..

Lees mee en laat je verrassen


zo 05 mei 2019

Pieter Tiddens, badend in de warmte van de Bonte Avonden

Theatermaker in hart en nieren


Ontvang interessante tips, bijboekingen, recensies en aanbiedingen in uw mailbox. Schrijf u in voor de nieuwsbrief en loop niets mis! Blijf op de hoogte!
Schrijf u in voor de nieuwsbrief